Høvuðsgrundartilfarið, sum kann bjálvast, eru stál og jarn. Tó kunnu onnur jarnmetal eisini bjálvast.
Klædnatilfarið í bjálving er altíð sink. Men ein tilgongd, sum líkist bjálving, er tin plating, sum brúkar sink í staðin fyri tin. Tinplátu er hóskandi til einfaldar nýtslur sum matgoymslu, men hon er ikki so álítandi sum bjálving: um klæðingin er skadd, so fert tinin at skerja jarnið niðriundir.
Bjølað slag
Teir báðir mest umtóktu formarnir av bjálving eru heitir-dip bjálving og elektro-bjálvandi. Niðanfyri umrøður hesar báðar háttalagirnar og aðrar. At vita, hvat slag av bjálving skal veljast, kann krevja hjálp frá serfrøðingum.
1) Heit{1}}dip bjálving
Undir heitu-dip bjálvingargongdini verður metalin doyptur í eitt heitt sinkbað við umleið 450 stig . Tá tað verður tikið burtur, reagerar klædnaflatin við súrevni til at mynda sinkoxid, og reagerar síðani við koltvísýring til at mynda sinkkarbonat. Áðrenn bjálving skal metallið reinsast við eini ætandi alkali-loysn og síðani súltast í einari súrari upploysing. Ammoniumsinkklorid kann eisini brúkast til at forða fyri, at metallir oxidera ov tíðliga áðrenn galvanisering.
